به گزارش بنیاد ملی پویانمایی این کارگردان در گفتوگو با خبرنگار مهر درباره تازهترین پروژه خود گفت: موضوع فیلم تازه من درباره خانوادههای داغدار حادثه مدرسه میناب است. در این پروژه از یک گونه در حال انقراض ایرانی استفاده کردهایم؛ پرندهای که رفتار فرزندپذیری دارد و نمیتواند سوگ فرزند از دست دادهاش را بپذیرد. بعد از مشورت با روانشناسان و بررسی مراحل سوگ، به این نتیجه رسیدیم که بهتر است فیلم را برای خانوادههای آسیبدیده بسازیم، نه صرفاً برای کودکان.
برقزدگان در پایان گفت: این فیلم کوتاه با نگاهی روانشناسانه به خانوادههای داغدار میپردازد. برای آن فیلمنامه، طراحیهای مفهومی و مطالعات گستردهای انجام شده و بانک کاملی از طراحیها و آزمون و خطاها شکل گرفته است، اما پروژه همچنان در انتظار تصمیم نهایی برای آغاز تولید از سوی مرکز گسترش قرار دارد. امیدوارم با فراهم شدن شرایط تولید، این پروژه نیز وارد مرحله اجرا شود.
مستند - انیمیشن «آخرین گوزن» ساخته مهدی برقزدگان، پس از حضور در رویدادهای بینالمللی، اینبار در بخش مسابقه جشنواره «کارتون کلاب» ایتالیا روی پرده میرود. کارگردان این انیمیشن کوتاه معتقد است که شبیهسازی آگاهانه خطاهای دوربین، یکی از مهمترین ویژگیهای فنی فیلم بوده است. برقزدگان درباره این انیمیشن کوتاه گفت: «آخرین گوزن» در اصل یک انیمیشن است، اما از ابتدا تلاش کردیم روایت و شیوه اجرای آن به گونهای باشد که مخاطب حس تماشای یک مستند را تجربه کند. همین نگاه باعث شده خیلی از مخاطبان، فیلم را یک مستند - انیمیشن بدانند و این برداشت برای من اتفاق خوشایندی است.
کارگردان انیمیشن «بر فراز ابرها» توضیح داد: از همان ابتدای تولید، تمام عناصر بصری فیلم، از قاببندی و حرکت دوربین تا نوع طراحی شاتها و اجرای صحنهها، بر اساس منطق مستندسازی شکل گرفت. تلاش کردیم دوربین مانند یک مستندساز حیاتوحش عمل کند، به همین دلیل نمای نزدیک از شخصیت اصلی بسیار محدود است و در بسیاری از صحنهها فاصله دوربین با گوزن حفظ میشود؛ درست مانند شرایطی که فیلمبردار امکان نزدیک شدن به حیوان را ندارد.
برقزدگان درباره تکنیک ساخت «آخرین گوزن» گفت: این اثر با تکنیک نقاشی دیجیتال ساخته شده و به جای طراحی خطی، از لکههای رنگ، ضربههای براش و قلمهای دیجیتال برای خلق فضایی رئالیستی استفاده کردهایم. مهمترین تجربه فنی فیلم، شبیهسازی محدودیتهای واقعی دوربین است.
برقزدگان با اشاره به روند تحقیق و تولید فیلم گفت: برای ساخت «آخرین گوزن» مطالعات گستردهای درباره رفتار نور، لنز، طبیعت و شیوه تصویربرداری انجام دادم و برای تهیه مرجعهای تصویری هم ۲ بار در فصل بهار به جنگلهای شمال کشور سفر کردم. یکی از دشوارترین بخشهای فیلم، سکانس تعقیب گوزن بود؛ جایی که تمام لرزشها، خطاهای ناشی از حرکت سریع و تغییرات تصویر بهصورت دستی طراحی و انیمیت شدند تا حس حضور واقعی دوربین در صحنه ایجاد شود.
